artikel

De mythe van de visionair (take 2)

Innovatie

Met diepe groeven in zijn voorhoofd, zijn vingers eeltig van het onophoudelijk gekrabbel en de eindeloze berekeningen in zijn verweerde leren notitieboekje legt Henry bij het vage, zwakker wordende licht in zijn werkkamer een versleten stompje potlood neer en leunt achterover in zijn stoel. Hij glimlacht vermoeid.

De mythe van de visionair (take 2)

Hij heeft de cijfers voor de honderdste keer doorgerekend. Alles klopt. Eindelijk weet hij zeker dat hij naadloos alle stukjes van de productdesignpuzzel, waar hij al maanden aan werkt, in elkaar heeft gepast. Zijn ogen sluitend en zijn hoofd naar achteren leunend strekt Henry zijn armen omhoog en schreeuwt: ‘Het is me gelukt!’ Hij draait triomfantelijk op zijn stoel in het rond. ‘Nu kan ik het Suzie vertellen’, bedenkt hij. ‘We zullen rijk worden.’

STOP!

Afgelopen met die onzin. Als wij jou nu beloven dat we ophouden met mythes vertellen, beloof jij ons dan dat je niet meer in mythes zult geloven? Zelfs niet even? Na The Lean Entrepreneur kun je terugkeren naar je eenzame, heroïsche genius, die zich een weg vecht dwars door stuiptrekkingen van twijfel aan zichzelf en vernedering, de onwetende massa’s ongelovigen kwellend die hem omringen. We zullen zijn eureka-moment naast ons neerleggen en zijn lange rechtvaardige gevecht naar de top overslaan, zijn bonus van verdiende weelde, de blikken van bewondering die hij alom zal oogsten. We zullen de bekroning van zijn visionaire status schaapachtig negeren.

Realistisch blijven

Laten we realistisch blijven. De mens is biologisch en volgt biologische patronen. Door de mens gemaakte dingen doen dat ook. In de natuur heb je cycli: water, seizoenen, maanstanden, leven en dood enzovoort. Ook menselijke dingen doorlopen cycli: stemmingen, business, leven en dood. Als je even genoeg afstand neemt en de details laat voor wat ze zijn, kun je patronen vinden in de geschiedenis van de mensheid. Mensen houden ervan om tijdsperioden van namen te voorzien:

  • de steentijd, bronstijd en ijzertijd;
  • de Reconstruction, Gilded Age en Progressive Era in de Amerikaanse geschiedenis;
  • het machinetijdperk, het atoomtijdperk en de postmoderne tijd;
  • de agrarische revolutie en de industriële revolutie.

We strompelen voort, vallen terug en maken dan een sprong. Wassen, spoelen, herhalen. Zelfs in de allerbeste economische omstandigheden zijn miljoenen werkloos. Het kan erger. Velen hebben er al over geschreven en velen zullen er nog over schrijven. De economie verandert structureel, voor altijd.

Witteboordenbanen volgen de blauweboordenbanen. Deskundigen uit de hele wereld hebben jarenlang (decennialang?) een strijd gevoerd over hoe je de postindustriële economie moet noemen. Het is de derde golf, het informatietijdperk, het kennistijdperk, de diensteneconomie; de economie is mondiaal, digitaal, virtueel en creatief.

Ondertussen wordt fabricage niet ‘slechts’ naar verre landen verplaatst, fabricage wordt permanent vervangen. Ook dienstverlenende banen degenereren. Topbanen in de dienstverlening worden naar het buitenland verplaatst. Online arbeidsmarkten worden witteboord, carrières waarvoor hbo of hoger nodig is worden gemeengoed. Blader eens door een online werkmediator als oDesk. Dan zie je de volgende banen waarvoor je concurrerende
offertes kunt krijgen van op contractbasis werkende individuen en bedrijven uit binnenen buitenland: engineering, accounting, marketing, verkoop, webontwikkeling, ontwerp, klantenservice, technische ondersteuning, administratieve assistentie, schrijven, redactiewerk, vertaalwerk, HR, juridisch, rekrutering, statistische analyse en IT.

Wat gaan deze mensen doen?

Daar komt bij dat het bij veel andere banen in de dienstverlening die vaak vooropgaan in het herstel – detailhandel, hotels, toerisme en dergelijke – vaak om laagbetaald, seizoensgebonden werk gaat. Het is goed om je af te vragen: wat gaan deze mensen doen? Zoals Seth Godin schrijft: ‘De fabriek – dat systeem waar georganiseerde arbeid samenkomt met geduldig kapitaal, productiviteitsverbeterende apparaten en hefboomwerking – is uit elkaar gevallen. Ohio en Michigan zijn hun “echte” fabrieken kwijtgeraakt. Ook de fabrieken van de dienstverlenende industrieën zijn verdampt. Nog erger: het soort banen met weinig risico’s en veel stabiliteit waar driekwart van de bevolking naar hunkert, zijn uitzichtloze fuiken van ontevredenheid en onredelijke risico’s geworden.’

Wat is er aan de hand?

Het is knap lastig om daar de vinger op te leggen. Economische groei-indicatoren voor het verleden die ons helpen om de toekomst te plannen zullen binnenkort worden teruggedraaid. Geen zorgen: er zullen deskundigen zijn om het allemaal uit te leggen. Het lijkt wel of politieke instituties nog nooit zo in het duister hebben getast. De media verkeren in volledige verwarring; ze doen nog maar weinig moeite om feiten van fictie te scheiden. Deskundigen blijken het dagelijks bij het verkeerde eind te hebben – waarna ze opnieuw hun meningen ten beste mogen geven aan de massa. Economen werken met modellen die leunen op aannames die niets met de echte wereld te maken hebben. Ceteris paribus is Latijn voor ‘op Fantasy Island’. (Hint: Ricardo Montalban.) Ga je intussen naar de tech-hubs in San Francisco, delen van Manhattan, Santa Monica, Boulder of Boston, dan kun je geen hippe designerkoffie kopen zonder terecht te komen in een rij in T-shirt en jeans gestoken entrepreneurs.

Entrepreneurschap bloeit wereldwijd

Chris McCanns StartupDigest, een nieuwsbrief rond startupevents, heeft meer dan 200.000 abonnees en wordt gepubliceerd in 94 steden in 43 landen. Lean-startupbijeenkomsten, waar mensen over hun startup vertellen en die mentoring, samenwerking en socialisering bieden, vinden met regelmaat plaats in 185 steden in 37 landen.3 Meer dan 75.000 bezoekers hebben deelgenomen aan meer dan 750 Startup-weekendevents in 325 steden in meer dan 100 landen, waar zij teams formeren en startups bouwen in intensieve tweedaagse workshops.

Er is angst voor een nieuwe bubbel

Er is angst voor een nieuwe bubbel

De startupscene is zo hot in Silicon Valley dat entrepreneurs, investeerders en de media erover discussiëren of we in de hightechsector weer midden in een nieuwe investeringsluchtbel zitten. Facebook ging naar de beurs met een vastgestelde waarde van meer dan 100 miljard dollar. Hetzelfde bedrijf nam Instagram en zijn 13 werknemers over voor één miljard dollar. De waardebepalingen van swingende technologiestartups met weinig inkomsten (of in sommige gevallen helemaal geen inkomsten) bereiken niveaus waarvan je neus begint te bloeden. Engineeringtalent is moeilijk te vinden; fel concurrerende huizenkopers zijn aan het overbieden op huizen in de San Francisco Bay-regio. Klinkt dat bekend? Veel commentatoren vrezen dat Silicon Valley (en andere techclusters) de cyclus van de dotcomboom, -bubbel en -baisse gaat herhalen.

Net als in het verleden is er geen gebrek aan bezorgdheid over het soort bedrijven die worden opgezet. Na-aapbedrijven, feature, not a product-ideeën (zoals Steve Jobs Dropbox kwalificeerde), entrepreneurs die te klein denken, gebrek aan innovatie enzovoort zijn veelvoorkomende klachten, vooral bij durfkapitalisten
en op pageviews beluste bloggers.

Zelfs Silicon Valley-fans smeken entrepreneurs op te houden om iPhone-applicaties voor consumenten
te maken en om in plaats daarvan efficiëntere vliegtuigvleugels te gaan ontwikkelen – alsof entrepreneurschap op die manier werkt en innovatie op zo’n manier plaatsvindt.

Cycli komen sneller

Wij zien doem en somberheid aan de ene kant en boom en somberheid aan de andere! Ja, dit vindt allemaal plaats in cycli. De mens is al eerder getuige geweest van zulke trends. Maar de cycli komen nu sneller en ze overlappen elkaar zelfs. We zitten in het eindstuk van de ene cyclus en tegelijkertijd al in het oog van de storm van een andere! Cycli bewegen met de snelheid van het internet.

Dat dit zich in cycli voltrekt, betekent dat wat opstijgt ook weer daalt – en andersom. Maar de pijl van de tijd brengt met zich mee dat de wereld toch elke keer weer anders is. Verandering gaat – vanuit het grootst mogelijke macroperspectief bezien – maar één richting op. Over de lange termijn is de vooruitgang van de mensen overweldigend positief.

Wij betogen dat we ons op dit moment midden in een enorme storm van economische, technologische en culturele ontwrichting bevinden. We ondergaan gigantische golven van verandering, een vloed van angst en een tumultueuze maalstroom van weerstand – om het dramatisch te formuleren.

De ontwrichting creëert een vreemd mengsel van buitengewone marktefficiëntie in combinatie met volatiliteit en onzekerheid op niveaus die, misschien, hooguit worden geëvenaard door de hoeveelheid informatie, data en connectiviteit die er mede aan ten grondslag ligt.  Om succes te hebben bij al deze veranderingen, als individu of als bedrijf, moet je snel en efficiënt zijn en waarde creëren. Je moet lean zijn.

Bron: De Lean entrepreneur

Door: Brant Cooper, Patrick Vlaskovits

De lean entrepreneurHet boek: De lean entrepreneur
Denk jij dat je als visionair entrepreneur wordt geboren? Auteurs (en entrepreneurs) Brant Cooper en Patrick Vlaskovits laten zien dat je het ondernemerschap kan léren. Door gemakkelijk te gebruiken inzichten uit de lean-startupmethode, vergaand begrip van klanten en snelle experimenten ga je ondervinden dat ook jij een visionair ondernemer kan zijn

Reageer op dit artikel