artikel

Thom Verheggen: ‘Ik was erg goed in het “onteigenen” van de professional’

Leiderschap

Managers moeten hun rol en daarmee zichzelf compleet opnieuw uitvinden. Ze moeten ontmanagen.

Thom Verheggen: ‘Ik was erg goed in het “onteigenen” van de professional’

Want dan marcheert het in hun organisatie meteen veel beter. Dat is de boodschap van ex-manager Thom Verheggen in zijn boek Ontmanagen voor managers.

Hij was zelf twintig jaar manager. Dat ging op zich naar tevredenheid. Maar het begon steeds meer aan hem te knagen: wat is eigenlijk mijn toegevoegde waarde? Ondertussen bezocht hij organisaties die zich bekeerden tot verschillende vormen van zelfsturing, waarbij de traditionele rol van de manager langzaam oploste; als een bruistablet in een glas water.

Motivatie en betrokkenheid

Een paar jaar geleden, tijdens een project gericht op sociale innovatie, vielen projectmanager Thom Verheggen definitief de schellen van de ogen: het ging met zijn medewerkers én het project beter naarmate hij zich minder met hen bemoeide. Hun bevlogenheid en wendbaarheid werden niet aangewakkerd door hun manager Verheggen, integendeel. Zelfsturing en eigenaarschap in combinatie met een heldere missie waren de aanjagers van motivatie en betrokkenheid. Daar had je helemaal geen manager meer bij nodig.

‘Ik ontdekte dat ik, onbewust en onbedoeld, als manager erg goed was geworden in het “onteigenen” van de professional. Zeker voor zaken die we écht belangrijk vonden bedachten we procedures, afspraken waarmee we dachten de boel onder controle te krijgen. In feite gebeurde precies het tegenovergestelde, waarna we zeiden: zie je wel, we moeten blijkbaar de teugels nóg wat strakker aantrekken.’

Ontmanagen voor Managers

Ontmanagen voor Managers

Het boek: Ontmanagen voor managers

Dit boek gaat niet óver de manager of over organisaties in het algemeen, maar is geschreven dóór een manager, vóór de manager. Met mensen ‘boven’ je en ‘onder’ je. Bij wie het piept en kraakt. Wat is er voor jou aan het veranderen? Hoe geef je daar zelf richting aan? Welke vreemde patronen hebben we allemaal aangeleerd? Welke zijn zinloos en hoe kun je ze doorbreken? Wat zijn alternatieven? Hoe werk je aan je eigen overbodigheid en waarom zou je dat doen? En uiteindelijk: (Bijna) niks meer te managen, wat nu, wie ben je echt?

Reageer op dit artikel