artikel

Professionals hebben last van managers

Persoonlijke groei

De hoos aan beleidsstukken die machthebbers in organisaties produceren, doen er steeds minder toe en we doen er steeds minder mee, vindt professor Rob Vinke. Hij wijdt er deze week zijn column aan bij Gidsonline. 'Managers kunnen het gewoonweg niet laten, dat richten, sturen en controleren'.

Professionals hebben last van managers

Professionals hebben steeds meer last van managers. Mathieu Weggeman schreef er een mooi boekje over: Leidinggeven aan professionals, niet doen! Maar managers kunnen het gewoonweg niet laten, dat richten, sturen en controleren. Als controlfreak in je genen geschreven staat, dan krijg je het er niet meer uit.

Overdaad schaadt
Het is nog geen Pasen en toch bloeit de pinksterbloem. Voor de managers is het nog steeds winter. Ze gaan door op de ingeslagen weg. Of die weg nu doodloopt of niet. Al dat richten, sturen en controleren van de managers maakt professionals lam. Hun systeem van zelfnavigatie raakt ernstig ontregeld. Ze worden passief, gelaten en wantrouwend.

Op iedere meter openbare weg staan meer verkeersborden dan je kunt waarnemen. Laat staan dat je goed kunt reageren op al die blijkbaar belangrijke signalen. Dus reageren we heel subjectief en gefragmenteerd.

De borden die ons qua mededeling bevallen, nemen we in onze overwegingen mee en de borden die aan onze aandacht ontsnappen, laten we met rust. Vervolgens is er weinig tot geen controle op de verordonneerde geboden of verboden. Het effect is dat we in een anarchistische wereld belanden. Jouw orde en mijn orde produceren zo wanorde.

Met managers gaat het niet anders. De hoos aan beleidsstukken die machthebbers in organisaties produceren, zijn nauwelijks te verwerken, te bevatten, laat staan te volgen. Dus doen ze er steeds minder toe en doen we er steeds minder mee.

De managers rekenen het als hun taak al die wartaal dwingend om te zetten in richten, sturen en controleren. Maar omdat al die beleidsinitiatieven elkaar geregeld tegenspreken, wordt de manager als de sergeant van het machtsapparaat een machine die constant tegenstrijdige signalen afgeeft.

Als medewerkers tegensputteren, zegt de manager dat hij ook maar wordt gestuurd, ook maar de brenger van het nieuws is. Dat breekt het laatste stukje gezag bij de voeten af. De manager stopt al zijn waarnemingen in een spreadsheet, stuurt deze naar het bevoegd gezag en hoort nooit meer wat. De medewerker wordt gesterkt in zijn gedrag om toch maar vooral niets te doen met al die geboden en verboden.

Immobiliseren van de eigen vermogens kan op den duur leiden tot debiliseren. Professionals krijgen dan de indruk dat zij en hun werk er niet toe doen. Al dat moeten zonder onderbouwing en steun leidt tot steeds minder actie en acceptatie. De professional sluit zich op in zijn eigen wereld, doet wat goeddunkt en krijgt dan het verwijt van de manager dat er sprake is van hobbyisme.

Niemand heeft er baat bij dat de manager en de professional op twee eilanden leven zonder verbinding en contact. Managers moeten niet alles tot gelijkheid verklaren en professionals niet alles tot vrijheid.

Beiden kunnen leren van de Franse filosoof Alexis de Tocqueville, die gelijkheid en vrijheid verbindt in geestelijk pluralisme, waarmee centralisme en conformisme niet alle noodzakelijke verschil dooddrukt.

En de winnaar is…
Winnaars begrijpen en bewonderen de bevlogenheid van de professional. Ze zoeken naar de kracht van de professional en voorkomen dat de professional verdwaalt in hobbyisme.

De winnaar wil de ambitie van de organisatie en de ambitie van de professional verbinden. Verbinden is dan, net als ontwikkelen, de wikkels eraf halen en niet doorslaan in EHBO-gedrag van pleisters plakken en afdekken.

*
Rob Vinke is directeur van Rob Vinke Consultancy. Als organisatieconsulent is hij gespecialiseerd in strategisch hrm, arbeidsvoorwaarden en beloning en cultuur en motivatie.
*
(Bron:  Gidsonline)

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels