artikel

Een goed gesprek. Wat is dat eigenlijk?

Persoonlijke groei

Varend op gevoel kunnen we er een hoop over zeggen; rationeel zijn de ingrediënten voor het goede gesprek moeilijk te voorspellen. Vandaar haar charme. Zo alledaags, zo complex. Zouden we, naast alle fascinerende en impactvolle modellen en theorieën, dingen mooier kunnen maken met het perfectioneren van het basale?

Gesprekken worden vaak geanalyseerd door het te zien als iets dat we doen. En via ons gedrag kunnen we het observeren en veranderen, zoals een diamantslijper zijn ruwe steen klieft en slijpt. Bijvoorbeeld, in een gesprek kun je verschillende niveaus hebben, afhankelijk van wat je bespreekt (inhoud, proces, interactie, motivatie). Of dat wat je wilt bereiken maakt dat je gesprekken anders zijn (beïnvloedingsstijlen). Er zijn echter ook andere ingrediënten waaruit goede gesprekken ontstaan.
In een gesprek gebeurt meer dan het uitwisselen van woorden. Interacties zijn als een soort venster waardoorheen we een glinstering van cultuur zien. We kunnen er de ongeschreven regels zien waaruit gesprekken ontstaan, die wij gezamenlijk in stand houden. En kunnen veranderen.
In veel gesprekken wordt het pad van de minste weerstand gekozen: je zegt wat de conventies voorschrijven. Onbewust put je uit een collectief bewustzijn, herhaalt en bekrachtigt bestaande patronen, beweegt mee en past je aan. Je bent onderdeel van het systeem (lees: cultuur), zonder dat je het weet. Met het venster in je rug.

Onderdeel van of buiten het systeem
Wat je ook veel ervaren zult hebben is als jij (of een ander) in het venster geklommen bent. Je ziet vanuit die positie het systeem alsof je erbuiten staat. Je ziet, vaak als enige nog, patronen en ongeschreven regels die continu herhaald en bekrachtigd worden. Jij ziet de dingen nu anders dan anderen en het gesprek dat ontstaat bevat vaak smaken van debat en overtuigen.
Filosoof Martin Buber schreef dat de mens op twee manieren de wereld kan benaderen. Houding #1: wanneer ik mijzelf relateer aan een losstaand het (I-It of Ich-Es), wat ook een persoon kan zijn. Houding #2: wanneer ik mijzelf relateer aan een jij (I-Thou of Ich-Du), een andere ik. Buber was overtuigd dat wij onze zingeving krijgen door relaties, terwijl de maatschappij gebouwd is voor houding #1. In de tweede houding laat je de wereld van empirische sensaties los, de notie van verschillen tussen smelt weg en verbinding ontstaat, zodat de relatie met een andere ik mogelijk wordt.
Lees de hele blog van Mike Bakker op M&C.

Leestip: Moment of impact -Hoe je strategische conversaties ontwerpt die verandering versnellen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels