artikel

Onzekerheid is de bron van chronisch overwerken

Persoonlijke groei

Chronisch overwerken komt door onzekerheid. Als je zo succesvol bent, waarom werk je dan nog steeds 70 uur per week?

Onzekerheid is de bron van chronisch overwerken

Het is een epidemie in de professionele dienstverlening, van consultants en advocaten tot accountants en bankiers: chronisch overwerken. 70 uren per week draaien, onder constante pressie. De overwerkers weten heel goed dat het slecht voor hun fysieke en mentale gezondheid is, en toch gaan ze er maar mee door. Laura Empson was strategieconsultant en investmentbanker, doceert nu Management of  Professional Service Firms aan de University of London, publiceerde vorig jaar Leading Professionals: Power, Politics, and Prima Donnas en doet onderzoek naar overwerkgedrag en burn-out.

Ontastbare kwaliteit

De kern van destructief overwerkgedrag is onzekerheid. En die onzekerheid is geworteld in de inherente ‘ontastbaarheid’ van kenniswerk: hoe overtuig je je cliënt ervan dat je iets weet wat van waarde is en je hoge tarief rechtvaardigt? Zoals een senior leider van een advocatenkantoor aangaf: “Ik kom hierheen en werk gewoon de hele tijd zo hard mogelijk. Ik denk dat ik goed werk lever, maar het is moeilijk te meten. Dat is de aard van wat we doen: het is alles of niets. En we zijn allemaal zulke onzekere mensen dat we voortdurend bang zijn.”

Geen wonder dat elitebedrijven in professionele dienstverlening erop mikken om ‘onzekere overpresteerders’ in dienst te nemen, want dat zijn de allerbesten: zeer capabel, zeer ambitieus en gedreven door besef van hun eigen tekortkomingen. Het is vaak ontstaan in hun jeugd, vanuit een overtuiging dat de liefde van hun ouders afhing van of ze zich goed gedroegen en goed presteerden. Deze insecure overachievers zijn  ook nog eens zelfmotiverend en zelfdisciplinerend – wat wil je als werkgever nog meer? Een hoge baas van een adviesbureau: “Mijn theorie is dat de beste cliëntrelatiebouwers in onze firma onzeker zijn. Zij willen zó ontzettend graag dat hun cliënten blij met ze zijn dat ze overwerken. Cliënten voelen hun passie en reageren daarop.” En uiteraard is de (promotie)cultuur van de firma zo ingericht dat de onzekere overpresteerders uiteindelijk in het topmanagement terechtkomen. Waarmee de cirkel rond is.

Je hebt het gemaakt, klaar nu

Vraag je jezelf wel eens af waarom je harder dan ooit werkt? Kijk eens goed naar jezelf, naar de organisatie die je heeft gevormd en naar de organisatiepraktijken die je in stand houdt – en naar je baas die zijn eigen onzekerheden op jou projecteert. Met hard werken is niets mis, het kan dankbaar zijn en energie geven. Maar kijk naar hoe je leeft. Zie onder ogen wanneer je jezelf en je mensen te veel pusht en ontdek hoe je jezelf en je mensen uit zelfdestructief gedrag haalt. Dankzij je onzekerheden ben je gekomen waar je nu bent, maar werken ze nog steeds voor je? Is het tijd om te erkennen dat je ‘het inderdaad hebt gemaakt’ en om daar eens meer van te gaan genieten? Werk extreem veel uren wanneer het nodig is of als je het wilt, maar doe het bewust – gedurende een bepaalde tijdsperiode en om bepaalde doelen te realiseren. Laat het geen gewoonte worden omdat je bent vergeten dat er ook nog andere manieren waren om te werken en te leven.

Bron: Harvard Business Review

Door: Ed Kerkman

Boekentips:

Reageer op dit artikel