artikel

De toverdrank van Panoramix

Organisatie

Mijn ontmoetingen met professionals en bestuurders die telkens opnieuw oplossingen vinden voor die ene mens deden mij denken aan de stripboeken die ik in mijn jeugd vaak las: de avonturen van Asterix. Waarin deze Galliër met zijn grote vriend Obelix en hun dorpsgenoten tegen het Romeinse Rijk moeten vechten. Alle dorpjes in de wijde omgeving worden opgeslokt door het grote systeem, behalve dit ene Gallische dorpje. Wat onderscheidt hen van al die anderen? Daar is maar één antwoord op mogelijk: dat is de toverdrank van de druïde Panoramix. Wie daarvan drinkt, wordt ontzettend sterk en is bestand tegen de kracht van het Romeinse Rijk.

De toverdrank van Panoramix

Obelix is als kind ooit in een ketel met toverdrank gevallen. De toverdrank is daarom zo diep in hem doorgedrongen dat hij altijd supersterk is. Het sterk blijven lijkt bij hem vanzelf te gaan. Zoals dat ook lijkt te zijn bij mensen als Adam Foss, Jos de Blok of Bas Bloem, en voor al die veel minder zichtbare professionals die in organisaties werken met zoveel inzet en succes. Je kent ze wel. Zij lijken als vanzelf geankerd in het denken vanuit telkens en opnieuw die ene mens. Daarbij staan ze voor hun opvatting, ook als de uitkomst wat onconventioneel van aard is. En waar in de toverdrank van Panoramix maretak het belangrijkste ingrediënt is, is dat wat ons betreft bij het organiseren het kijken vanuit die ene mens. Met lef, met hart. De liefde voor die ene mens dus. Hoe belangrijk vind je het werkelijk om daarvoor te gaan staan?

Steeds beter begon ik te begrijpen waarom deze bestuurders en professionals in gesprekken zo vaak met voorbeelden werken en over concrete situaties praten. Zoals ook Foss in zijn TED-talk voorbeeld na voorbeeld gaf. In voorbeelden gáát het over die ene mens en is er geen abstracte logica die versluierend werkt. Met ieder voorbeeld sturen ze een klein beetje toverdrank de wereld in.

Misschien zijn zij allemaal door persoonlijke ervaringen als het ware in de ketel van ‘de liefde voor die ene mens’ gevallen. En hebben ze daar voor de rest van hun leven genoeg van binnengekregen om tegen het systeem bestand te zijn. Maar dat geldt niet voor iedereen. Zo ook in het dorpje van onze Gallische vrienden. Voor het overgrote deel van hen moet Panoramix steeds opnieuw de toverdrank brouwen. De kracht van één bekertje drank raakt immers na een tijdje weer uitgewerkt. Zoals ook het beeld van dat jongetje op het strand na een tijdje ook weer voelbaar is verdwenen uit het debat over de vluchtelingen.

Een belangrijke vraag is nu hoe je er bij het organiseren voor zorgt dat de toverdrank steeds weer geschonken wordt. Dat mensen steeds weer blijven zien en voelen dat het om die ene concrete mens gaat, of om een groep van unieke mensen.

Bron: Anders Vasthouden, daarin staan tal van manieren om toverdrank te schenken.

Door: Wouter Hart

Het boek: Anders Vasthouden

Na zijn bestseller Verdraaide organisaties zet Wouter Hart in Anders Vasthouden de volgende stap. Hij beschrijft met talloze voorbeelden en metaforen negen sleutels die de lezer handvatten bieden bij het leren sturen vanuit de bedoeling, het vergroten van eigenaarschap, het vormgeven van ondersteunende systemen.

 

Reageer op dit artikel